تبلیغات
پیام قرآن

پیام قرآن
با قرآن تا بهشت 


زیارت خانه خدا


«لله علی الناس حجّ البیت من استطاع إلیه سبیلاً و من کفر فإنّ الله غنی عن العالمین» (آل‌عمران: ۹۷).
بر مردم است که، برای خدا، عزم این خانه کنند، اگر می‌توانند؛ و هرکس اعراض کند (به خود ستم کرده) زیرا خدا از مردمان بی‌نیاز است.
کلینی از امام‌صادق(ع) روایت می‌کند: «آن‌که پنج سال بر او بگذرد درحالی‌که در یسر (ثروت) است و به‌سوی این خانه رهسپار نشود، محروم شود» (الکافی۴: ۲۷۸).
کلینی از سماعه نقل می‌کند که امام‌صادق(ع) از من پرسید: «چه شد که امسال به زیارت خانۀ خدا نیامدی؟» گفتم: «معامله‌ای داشتم که به آن مشغول بودم. امید است که برایم خیر باشد.» حضرت(ع) فرمود: «به خدا سوگند، برایت خیر نیست. خداوند در این کار، خیری برایت منظور نمی‌کند.» سپس فرمود: «عبدی از این خانه منع نمی‌شود، جز به‌واسطۀ گناه؛ گرچه خداوند گناهان بسیاری را می‌آمرزد» (الکافی۴: ۲۷۰).
صدوق در خصال از ابی‌بصیر از امام‌صادق(ع) از علی(ع) روایت می‌کند: «اگر قصد زیارت خانۀ خدا داشتی، به تهیۀ مقدمات آن ازقبیل زاد و راحله و کنارنهادن پول اقدام کن که خداوند می‌فرماید: ‘اگر اینان قصد خروج داشتند، برای آن مقدماتی فراهم می‌کردند (یا روزشماری می‌کردند) (توبه: ۴۶)’» (الخصال: ۶۱۷).
کلینی از اسحاق‌بن‌عمار از آن حضرت(ع) روایت می‌کند: «هنگامی‌که مالی به‌دست هریک از شما می‌رسد، قسمتی از آن را کنار بگذارید و بگویید:‌ ‘این برای زیارت خانۀ خدا باشد.’ و پیوسته چنین کنید تا موسم برسد. دراین‌حال، نفقۀ شما جمع شده است؛ پس عزم کنید و خارج شوید. اما شما این‌گونه نمی‌کنید؛ بلکه هرگاه مالی به‌دست می‌آورید، آن را انفاق می‌کنید؛ پس هنگامی‌که موسم زیارت خانۀ خدا می‌رسد، تهیۀ مخارج سفر برایتان دشوار است» (الکافی۴: ۲۸۰).
عامّه از رسول اکرم(ص) روایت کرده‌اند: «آن‌که عزم زیارت خانۀ خدا کرده است، تعجیل کند که مبادا مرض حادث شود و آنچه باید مفقود شود، مفقود شود و حاجت عارض شود» (المستدرک علی الصحیحین۱: ۶۱۷).
و نیز از آن حضرت(ص) ‌روایت کرده‌اند: «برای خارج‌شدن به‌سوی مکه، تعجیل کنید؛ زیرا نمی‌دانید که چه امراض یا حاجاتی در انتظارند» (السنن الکبری۴: ۵۵۵).
صدوق از ابن‌ابی‌یعفور از امام‌صادق(ع) از رسول اکرم(ص)‌ روایت می‌کند: «نفقه‌ای که محبوب خداوند است، نفقۀ قصد است؛ یعنی میانه‌رو باشد و به‌دور از اسراف و تقطیر. اما تنها در حجّ و عمره است که اسراف مبغوض خداوند نیست» (الفقیه۳: ۱۶۷).
همو از آن حضرت(ص) روایت می‌کند: «دارندۀ هر نعمتی، مسئول است؛ جز آنکه در جهاد یا زیارت خانۀ خدا صرف شود» (الفقیه‌۲: ۲۲۱).
کلینی از عبدالله‌بن‌طلحه از امام‌صادق(ع) روایت می‌کند: «عمره‌گزار به‌سوی عرش سیر می‌کند و درهای آسمان برایش باز است تا باز گردد» (الکافی۲: ۵۱۰).
کلینی از معاویة‌بن‌عمار از امام‌صادق(ع) روایت می‌کند: «رسول اکرم(ص) مردی را دید که از زیارت خانۀ خدا جا مانده بود. او را گفت: ‘چه‌چیزی مانع از حجّ کردن تو شد؟’ آن مرد گفت: ‘اینک به من کاری بفرما که چون چنان کنم، ثواب زیارت خانۀ خدا را ببرم.’ رسول اکرم(ص) فرمود: ‘اگر کوه ابوقبیس از طلا شود و تو همۀ آن را در راه خدا صدقه دهی، به ثواب حجّ نخواهی رسید’» (الکافی۴: ۲۵۸).
علل الشرایع از عبدالرحمان‌بن‌أبی‌عبدالله روایت می‌کند که به امام‌صادق(ع) گفتم: «مردم می‌گویند: به‌جای حجّ به‌جاآوردن، اگر صدقه دهی و به دیگران کمک کنی، برایت بهتر از زیارت خانۀ خدا است.» حضرت(ع) فرمود: «دروغ می‌گویند. خداوند این خانه را قیام برای مردم(وسیلۀ بقای مردم) قرار داده است» (علل الشرایع: ۴۵۲).
خصال و تحف العقول از علی(ع) روایت می‌کنند: «درهمی که در راه زیارت خانۀ خدا مصرف شود، مانند هزار درهم است که در جای دیگر صرف شود» (تحف العقول: ۱۱۷؛
حضرت صادق(ع) به سدیر صیرفی می‌فرمایند: «قرض کن و زیارت خانۀ خدا به‌جا آور» (التهذیب۵: ۴۴۱).
صدوق از معاویة‌بن‌وهب روایت می‌کند: «به امام‌صادق(ع) گفتم: ‘من مدیون هستم. زیارت خانۀ خدا به‌جا آورم یا دین خود را بپردازم؟’ فرمود: ‘زیارت خانۀ خدا به‌جا آور که به قضای دینت ‌کمک می‌کند’» (الفقیه۲: ۲۲۱).
کلینی از عذافر از آن امام(ع) ‌روایت می‌کند: «حتی اگر همواره به عیال خود سرکه و روغن (کنایه از غذای ساده) بدهی، چنین کن تا آن‌ها را هر سال به زیارت خانۀ خدا ببری» (الکافی۴: ۲۵۶).
شیخ از عیسی‌بن‌ابی‌منصور از امام‌صادق(ع) روایت می‌کند: «‌اگر می‌توانی همواره نان و نمک بخوری، اما هر سال زیارت خانۀ خدا به‌جا آوری، چنین کن» (التهذیب۵: ۴۴۲).
نیز کلینی از سهل‌بن‌زیاد از امام‌صادق(ع) روایت می‌کند: «در ترک زیارت خانۀ خدا، هیچ خیری نیست» (الکافی۴: ۲۷۰).
تفسیر این گفتار، حدیث دیگری از سماعه است که می‌گوید: «به آن حضرت(ع) گفتم: ‘معامله‌ای داشتم و به شغلی مشغول بودم؛ بنابراین امسال را حجّ به‌جا نیاوردم. امیدوارم که برایم خیر باشد.’ حضرت(ع) فرمود: ‘به خدا سوگند که آنچه کردی، برایت خیر نیست. بنده جز به‌دلیل گناه از این بیت محروم نمی‌شود؛ گرچه خداوند بسیاری از گناهان را می‌آمرزد’» (الکافی۴: ۲۷۰).
ابوحمزۀ ثمالی از امام‌باقر(ع) از رسول اکرم(ص) روایت می‌کند: «بنده‌ای نیست که زیارت خانۀ خدا را برای حاجتی از حوائج دنیا ترک کند، جز آنکه می‌بیند که حجاج بازگشته‌اند، اما حاجت او هنوز به فرجام نرسیده است» (ثواب الاعمال: ۲۸۱).
کتاب جعفریات از امام‌صادق(ع) روایت می‌کند که چون ایشان کاروان حج را دید، فرمود: «قدمی برنمی‌دارید، جز آنکه حسنه‌ای برایتان منظور می‌شود و قدمی نمی‌نهید، جز آنکه سیئه‌ای از شما محو می‌شود. هنگامی‌که مناسک شما به پایان می‌رسد، به شما می‌گویند: ‘بنایی ساختید. اینک آن را ویران مسازید. گذشته‌ها جبران شده است؛ اینک در آینده خوبی کنید’» (الجعفریات: ۶۶).
کلینی از عبدالله‌بن‌سنان از امام‌صادق(ع) روایت می‌کند: «هرکه دنیا و آخرت را می‌خواهد، به‌سوی این خانه بیاید. هرکس از مکه باز گردد، درحالی‌که نیت کرده باشد که سال بعد نیز به آن مشرف شود، عمرش فزونی یابد» (الکافی۴: ۲۸۱).
در برخی احادیث، ترک پنج سال زیارت خانۀ خدا را برای کسی‌که توانمند است،‌ مکروه شمرده‌اند (الکافی۴: ۲۷۸).
کلینی از ابن‌سنان از امام‌صادق(ع) روایت می‌کند: «هرکه در راه مکه بمیرد، چه در آنجا و چه در راه رفت یا بازگشت، از ترس روز قیامت ایمن است» (الکافی۴: ۲۶۳).
کلینی از ابراهیم‌بن‌صالح از امام‌صادق(ع) روایت می‌کند: «حاجی و عمره‌گزار، میهمان خدایند. اگر بخواهند به آن‌ها عطا کند و دعا کنند، اجابت می‌کند. اگر شفاعت کنند، پذیرفته شود و اگر سکوت کنند، خداوند عطاکردن به ایشان را خود آغاز می‌کند. به هر درهمی که در این راه خرج کرده‌اند، هزاران درهم جبرانشان شود» (الکافی۴: ۲۵۵).
دعوات راوندی از رسول اکرم(ص) روایت می‌کند: «دعای حاجی در حق اهلش (=خانواده‌اش) مستجاب می‌شود» (الدعوات: ۳۰).
عوالی اللآلی از امام‌صادق(ع) روایت می‌کند: «هرکه زیارت خانۀ خدا به‌جا آورد و تنها برای خداوند باشد، نه برای اینکه مردم ببیند و بگویند که فلانی زیارت خانۀ خدا به‌جای آورد، خداوند البته او را می‌آمرزد» (عوالی۴: ۳۰).
صدوق از سکونی از امام‌صادق(ع) از رسول‌الله(ص) روایت می‌کند: «زیارت خانۀ خدا به‌جا آورید تا بی‌نیاز شوید» (الفقیه۲: ۲۶۷).
سیدرضی(ره) در نهج‌البلاغه از علی(ع) روایت می‌کند: «حجّ و عمره فقر را نفی می‌کنند و گناهان را می‌شویند» (نهج‌البلاغه: خطبۀ۱۰۲)
صدوق از زیدبن‌علی از رسول اکرم(ص) روایت می‌کند: «هرکه دنیا را می‌خواهد، به‌سوی این خانه بیاید؛ هرچه از خداوند بخواهد، به او عطا می‌شود. هرکه آخرت را می‌خواهد، به‌سوی این خانه بیاید؛ هرچه از خداوند بخواهد، برایش ذخیره شود» (الفقیه۲: ۲۱۹).
حجه الاسلام دکتر مصطفی نیک اقبال


طبقه بندی: معلومات قرآنی،
[ دوشنبه 15 مهر 1392 ] [ 09:04 ق.ظ ] [ محمد جواد مهران منزه ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

پیام قرآن سعی دارد پیامهای زیبای قرآن كریم را به گوش مخاطبین برساند و گامی كوچك در جهت آشنایی با آموزه های قرآن كریم بردارد. به امید موفقیت و پیروزی همه جویندگان راه صداقت و رستگاری
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :